---
title: "Trans Estas Vubo"
date: "2023-12-19"
author: "marco"
tags: ["esperanto","nova","dick","pkdick","sciencfikcio","traduko","amuzajo","novelo", "rakonto"]
categories: ["Writing"]
featuredImage: "2023/12/2023-12-19-trans-estas-vubo.png"
attribution: 'Project Gutenberg https://www.gutenberg.org/ebooks/28554'
#summary: ""
#series: [""]: 
#excludeFromIndex: true
featured: true
draft: true
---

{{< center "Malpurema vubo povintus mem diri: Multa homoy parolas kivoye filozofoy sed vivas kivoye malsadjuloy." >}}

{{< initial >}}Oni preskau finxardjis. Ekstere staris Optuso, kun brakoy faldita, vizadjo dronanta en malespero. Kapitano Franko marxis malrapida lau pastabulo, rikanata.{{< /initial >}}

"Kio estas problemo?" li diris. "Vi pagidjas por omnio hik."

Optuso diris nenio. Li turnis mem for, manprenanta mema robo. Kapitano metis mema boto sur rando de robo.

"Atendu minuto. Ne foriru. Mi ankorau ne finis."

"Qu?" Optuso returnis digna. "Mi reiros al viladjo." Li alspektis al bestoy y birdoy pelata lau pastabulo enen spacxipo. "Endas ke mi organizu nova qasadoy."

Franko ekbruligis cigaredo. "Kikauze ne? Via popolo povas reeniri stepo y spuri omniuy denova. Sed kitempe ni finigas omnio mezvoye inter Marso y Tero---"

Optuso foriris senparola. Franko apudidjis al maato qe subo de pastabulo.

"Kivoye oni pasas?" li diris. Li rigardis mema horlodjo. "Ni trovis favora akordo."

Maato qagrena aspektis li. "Kivoye vi klarigas tio?"

"Kio estas via koncerno? Ni bezonas ji pli ol ili."

"Mi vidos vi poste, Kapitano." Maato fadenigis mem suren pastabulo, inter longkrura Marsa ir-birdoy, enen xipo. Franko rigardis dum li malaperis. Li estis sekvonta lau pastabulo al xardjtruo, kitempe li vidis *ji*.

"Bondio!" Li staris gapanta, kun surhipa manoy. Peterson paxis lau voyo, rudjvizadja, kondukanta *ji* per xnuro.

"Mi bedauras, Kapitano," li diris, tiranta xnuro. Franko iris al li.

"Kio estas tio?"

Vubo staris subfleksa, y mema granda korpo surteridjis malrapida. Ji eksidis kun okuloy duonferma. Kelka muxoy zumi qirkau jia flanko y ji vostovipis.

*Ji* sidis. Silento regis.

"Estas vubo," Peterson diris. "Denaskulo donis ji al mi por kvindek centonoy. Li diris ke estis tre malofta besto. Oni tre respektas ji."

"Qu tio?" Franko puxis klina flankego de vubo. "Estas porko! Grandega malpurega porko!"

"Yes-sinyoro, estas porko. Denaskuloy nomas ji vubo."

"Grandega porko. Endas ke ji pezu kvarcent funtoy." Franko manprenis aro de jia kruda haroy. Vubo spiregis. Jia okuloy malfermidjis, malgranda y malseka. Poste jia buxego movetis.

Larmo disfalis de vuba vango y trafis grundo.

"Eble ji estas tauga mandjajo," Peterson diris nervoza.

"Oni eltrovos baldau," Franko diris.

{{< initial >}}Vubo surplankidjis en angulo per ve-spiro. "Bonvole pardonu mi," ji diris. "Mi bedauras ke mi dependidjis al varia formoy de retrankvilidjo. Kikaze oni ez grandas ol mi---"{{< /initial >}}

Kapitano kapyesis senpacienca. Li sidis qe labortablo y faldis brakoy.

"Bone," li diris. "Ni komencu. Vi estas vubo. Qu prave?"

Vubo xultrumis. "Mi supozas. Oni nomas ni tivoye, mi celas denaskuloy. Ni havas propra termino."

"Y vi parolas Nova? Qu vi kontaktis Teranoy antaue?"

"Ne."

"Kivoye vi sukcesas do?"

"Kivoye Nova? Mi parolas en Nova? Mi ne konscias pri uzi ayna specifa lingvo. Mi traserqis via menso---"

"Mia menso?"

"Mi studis enhavo, precipe de magazeno semantika, kivoye mi nomas ji---"

"Mi komprenas," Kapitano diris. "Telepatio. Evidente."

"Ni estas tre antikva raso," vubo diris. "Tre antikva y tre peza. Malfacilas al ni qirkauiri. Vi komprenos ke omniu malrapida y peza kivoye ni trakteblas lauvole fare pli agila vivformoy. Ne utilis defendi fizika. Kivoye oni povus venki? Tro peza por kuri, tro mola por lutki, tro amoza por qasi---"

"Kivoye vi supervivas?"

"Plantoy. Legomoy. Oni povas mandji preskau aynio. Ni estas tre universalema. Tolerema, eklektika, universalema. Ni vivas y lasas vivi. Tivoye ni supervivas kun omniu."

Vubo rigardis Kapitano.

"Y tio estis kikauze mi forta protestis tiu afero pri boligi mi. Mi povis vidi bildo en via menso --- plimulto de mi en frostuyo, ikvanto de mi en boluyo, eteto de mi por via dorlotkato---"

"Do vi legas mensoy?" Kapitano diris. "Interese. Kromio? Mi celas, kio simila vi kapablas fari?"

"Ikvanteto hitipa au titipa," vubo diris senatente, qirkauspektanta eyo. "Beleta apartamento, hiu via, Kapitano. Vi gardas ji ordega. Mi respektas vivajoy kiu estas orda. Kelka Marsa birdoy estas ordega. Ili forjetas aferajoy el mema koveyoy y forbalaias---"

"Prave." Kapitano kapyesis. "Sed reiranta al problemo---"

"Yes, yes. Vi parolis pri festeni per mi. Onidire mia gusto estas bona. Ikvante grasa, sed delikata. Sed kivoye oni starigu daura kontakto inter via popolo y mia se vi elektas titipa barbara agmaniero? Mandji mi? Indus ke vi argumentu kn mi, filozofio, artoy---"

Kapitano ekstaris. "Filozofio. Eble interesos al vi ke malfacilos trovi mandjeblajoy sekvimonate. Malfeliqa difektidjo---"

"Mi scias." Vubo konsentis. "Sed qu ne estus pli harmonia kun via principoy de demokratio se omniu el ni tirus paylero, au similajo? Finifare demokratio ekzistas protekte minoritato de titipa malrespekto. Nu, se omniu el ni voqdonas---"

Kapitano iris al pordo.

"Fek al vi," li diris. Li malfermis pordo. Li malfermis buxo.

Li staregis senmova, mema buxo lardjanta, mema okuloy gapanta, mema fingroy ade sur pordobutono.

Vubo rigardis li. Y ji paxis elen qambro, proskima preter Kapitano. Ji marxis lau koridoro, profunde meditanta.

{{< initial >}}Qambro estis kvieta.{{< /initial >}}

"Do vi vidas," vubo diris, "ni havas komuna mitoy. Via menso entenas multa familiara mita simboloy. Ixtar, Odiseo---"

Peterson sidis silenta, fiksrigardanta planko. Li movetis en mema sedjo.

"Daurigu," li diris." "Bonvole daurigu."

"Mi kredas ke Odiseo estas figuro komuna al mitologio de plimulto de memkonscia rasoy. Kivoye mi interpretas tio, Odiseo vagadas individua, konscia pri esti titipa. Tio konsistigas ideo de disidjo, disidjo de familio y lando. Procezo mem de individuidjo."

"Sed Odiseo reiras heymen." Peterson rigardis elen xipfenestro al steloy, senfina stelaro, kiu brulis brilega en malplenajo universa. "Finifare li iras heymen."

"Kivoye omniu kreajo. Momento de disidjo estas dumtempa periodo, mallonga voyadjo de animo. Ji ekidjas, ji finidjas. Vaganto revenas al mema lando y raso..."

Pordo malfermidjis. Vubo qesis komuniki, turnanta mema granda kapo.

Kapitano Franko eniris qambro, y mema viroy estis malantau li. Ili hezitis qe pordo.

"Qu vi fartas bona?" Frenq diris.

"Qu vi celas mi?" Peterson diris, surprizita. "Kikauze mi?"

Franko mallevis mema pistolo. "Venu hiloken," li diris al Peterson. "Movu mem y venu hiloken."

Estis silento.

"Daurigu," vubo diris, "Ne gravas."

Peterson ekstaris. "Kikauze do?"

"Temas pri ordono."

Peterson marxis al pordo. Frenq prenis lia brako.

"Kio okazas?" Peterson mem liberigis. "Kio estas via problemo?"

Kapitano Franko antaueniris al vubo. Vubo suprenrigardis de kuxloko en angulo, premita kontrau muro.

"Interese," vubo diris, "ke vi obsedas pri hiu ideo mandji mi. Mi miras pri kauzo."

"Eklevu mem," Franko diris.

"Kivoye vi volas." Vubo surpiedidjis, gruntanta. "Paciencu. Malfacilas al mi." Ji staris, spireganta, kun lango pendanta stulece.

"Pafu al ji nun," Frenq diris.

"Dio bona!" Peterson kriis. Jones turnis mem al li rapida, kun okuloy griza pro timo.

"Vi ne vidis li---kivoye statuo, staranta, malfermbuxa. Se ni ne venintus, li ade starus tiloka."

"Kiu? Qu kapitano?" Peterson qirkauspektis. "Sed li bonfartas nun."

Ili rigardis vubo, staranta enmeze qambro, kun granda brusto movananta supren y suben.

"Ek!" Franko diris. "El mia voyo."

Viroy movis mem flanken al pordo.

"Vi estas tre timoza, qu ne?" vubo diris. "Qu mi faris io al vi? Mi kontrauas ideo dolorigi. Mi nur provis mem protekti. Qu vi atendas ke mi feliqa lanqu mem al mema morto? Mi estas sentema estajo kivoye vi mem. Mi scivolis pri via xipo, lerni pri vi. Mi proponis al denaskuloy---"

Pafilo skuidjis.

"Vidu," Franko diris. "Mi supozis tio."

Vubo falis spireganta. Ji etendis mema piedo y turnis mema vosto qirkaua.

"Estas tre varma," vubo diris. "Mi supozas ke ni proksimas al yetoy. Atoma potenco. Vi kreis multa mirindajoy per ji---teknologie. Xaynas ke via scienca hierarkio ne kompetentas solvi morala, etika---"

Franko turnis al mema viroy, kiu amasidjis malantau li, grandokula y silentega.

"Mi faros tio. Vi povas spekti."

Frenq kapyesis. "Provu trafi cerbo. Ne mandjeblas. Ne trafu brusto. Se torako rompidjas ni devos elpreni osteroy."

"Auskultu," Peterson diris likanta mema lipoy. "Qu ji faris aynio? Qu ji kauzis malbono? Mi demandas vi? Omnikaze, ankorau estas mia. Vi ne havas rayto alpafi ji. Ne estas via posedajo."

Franko celis pistolo.

"Mi eliros," Jones diris, lia vizadjo blanka y malsaneca. "Mi ne volas vidi tio."

"Same mi," Frenq diris. Viroy eliris, murmuranta. Peterson, malmovemis apud pordo.

"Ji babilis pri mitoy kun mi," li diris. "Ji ne dolorigus ayniu."

Li eliris.

Franko marxis al vubo. Vubo altenspektis malrapida. Ji glutis.

"Tre granda stultajo," ji diris. "Mi bedauras ke vi intencas fari tio. Estas parabolo kiu via Savanto rakontis---"

Ji qesis paroli y fiksregardis pistolo.

"Qu vi povas rigardi enen mia okuloy y fari tio?" vubo diris. "Qu vi povas?"

Kapitano spektis suben. "Mi povas rigardi ene via okuloy," li diris. "Kreskinte en bieno nu havis porkoy, kota razildorsa porkoy. Mi povas fari tio."

fiksrigardanta vubo, enen glima malseka okuloy, li premis baskulo.

{{< initial >}}Gusto estis bonega.{{< /initial >}}

Oni sidis qe tablo maldjoya, kelka apenau mandjanta aynio. Unnura kiu xaynis djui tio estis Kapitano Franko.

"Qu pli?" li diris, qirkauspektanta. "Qu pli? Y kvanto de vino, eble."

"Nenio por mi." Frenq diris. "Mi pensas ke mi reiros al mapqambro."

"Ankau mi." Jones ekstaris, formovanta mema sedjo. "Pli malfrue."

Kapitano rigardis ilia elirado. Kelka el kromiu pardonpetis eliranta.

"Kio estas problemo, vi opinias?" Kapitano diris. Li turnis mem al Peterson. Peterson rigardis mema plado, terpomoy, pizoy, y lardja etendajo de delikata, varma viando.

Li malfermis buxo. Neniu sono elidjis.

Kapitano metis mema mano sur xultro de Peterson.

"Nur estas organikajo nun," li diris. "Vivesenco perdidjis." Li mandjis, qerpanta sauco per pano. "Mi mem amas mandji. Estas un el pley inda agoy ke vivantajo povas djui. Mandji, ripozi, mediti, diskuti."

Peterson kapyesis. Du plia viroy ekstaris y eliris. Kapitano trinkis akvo y spiris.

"Nu," li diris. "Endas ke mi diru ke tio estis tre agrabla mandjo. Omniu raporto kiu mi audis estis tre prava---gusto de vubo. Tre delikata. Sed mi malhelpidjis djui tiu plezuro en pasinteco."

Li purigis mema lipoy per buxtuko y klinis mem enen sedjo. Peterson melankolia rigardis tablo.

Kapitano spektis li zorga. Li movis mem antauen.

"Ek, ek!" li diris. "Kontentu! Oni diskutu."

Li ridetis.

"Kivoye mi diris antau interrompo, rolo de Odiseo en mitoy---"

Peterson skuis mem y gapegis.

"Daurige," Kapitano diris. "Odiseo, kivoye mi komprenas---"